تکنوازان نــــــــــــــــــــــــــی

	تکنوازان نــــــــــــــــــــــــــی مرجع دانلود آهنگ های نــــــــــــــــــــــــــی نوازی صفحه نخست پروفایل مدیر وبلاگ پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب تعرفه تبلیغات درباره وبلاگ گاه بشنو از نی و گاهی ز دل اشک از نی باشد و مشکش ز دل این نوای نی، گل افشان می کند وای بر دل، دیده گریان میکند بگذر از نی ، من حکایت میکنم و ز جدایی ها شکایت می کنم نی کجا این نکته ها آموخته؟ نی کجا داند نیستان سوخته؟ بشنو از من بهترین راوی منم راست خواهی هم نی و هم نی زنم نشنو از نی ،نی حصاری بیش نیست بشنو از دل ، دل حریم دلبریست نی چو سوزد ،خار خاکستر شود دل چو سوزد خانه ی دلبر شود گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بیدست و پاست چون عصای موسوی در خوردن غم اژدهاست ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است بر این بیت بلندم نی گواه است ای نی محزون نوایی ساز کن ناله جانسوز را آغاز کن مرحبا ای بازگوی رازها از تو شد صاحب اثر آوازها گفتم به نی چو حال من اشفته زین نواست گر عشق نیست در دلت این ناله از کجاست هر زیر و بم صدای تو را گوش و جان هر پیچ و خم حدیث تو با روحم اشناست اعضای وبلاگ 1000 نفر آخرین مطالب فروش ساز نی با قیمتی مناسب پاسخ به سوالات شما مرتضی صنایعی سازنده ساز نی آقای حسین نوروزی سازنده ساز نی گوشه ای از قطعه نی نوا برای نی کاری از استاد حسین علیزاده شکوفه اشک ، آلبوم قدیمی با صدای مرتضی محمدی و موسیقی احمد علی راغب - تکنواز نی : بهزاد فروهری آقای سید قاسم علوی سازنده ساز نی آقای امیر سیاوش پور سازنده ساز نی معرفی سازنده گان ساز نی بدون شرح آرشيو وبلاگ اردیبهشت 1392 فروردین 1392 اسفند 1391 بهمن 1391 دی 1391 آذر 1391 آبان 1391 مهر 1391 شهریور 1391 مرداد 1391 تیر 1391 خرداد 1391 اردیبهشت 1391 فروردین 1391 اسفند 1390 بهمن 1390 دی 1390 آذر 1390 آبان 1390 مهر 1390 شهریور 1390 مرداد 1390 تیر 1390 خرداد 1390 اردیبهشت 1390 فروردین 1390 اسفند 1389 بهمن 1389 دی 1389 آذر 1389 آبان 1389 فروشگاه ابزار های وب عضويتلغو عضويت آلبوم گفتگو با دوست، استاد الهی شنبه بیست و نهم بهمن 1390 :: 1:16 :: نويسنده : حسین آلبوم «Dialogue with the Beloved» به فارسی «گفتگو با دوست» سومین آلبوم منتشر شده از آواز و نوازندگی تنبورِ «نورعلی الهی» عارف، فیلسوف، قاضی و موسیقی‌دان معاصر ایرانی معروف به «استاد الهی» است که نخستین بار در سال ۱۹۹۷ در فرانسه به‌دست «Chant du Monde» با نام «Dialogue avec l'Aimé» منتشر و بعدها در سال ۲۰۰۴ بازبینی و بازنشر شد. گفتمان میان روح و خالق‌اش (دل‌داده و دلدار در عرفان) در ادبیات ایران بسیار رایج است، و این گفتگو اساسِ آلبوم «گفتگو با دوست» است که شعر و آهنگ در آن یکدیگر را برای نمایاندن این فضا پوشش می‌دهند. در این آلبوم قطعه‌ی بلندِ «تضرعِ شیخ امیری»، «دستگاهِ شاه حسینی» و «سماعِ معنوی» هر کدام به شیوه‌ی خود گوشه‌های گوناگونی از این گفتگو را بازگو می‌کنند. موسیقی در زندگی «نورعلی الهی» چیزی فراتر از هنرِ آهنگ‌سازی یا نوازندگی و یکی از شیوه‌‌هایپرستش بود. او که نوازندگی تنبور را از سن ۶ سالگی آغاز و در ۹ سالگی استاد این ساز نامیده می‌شد نه در هیچ جمعی نوازندگی کرد و نه هرگز نوازندگی‌اش را با اصولی حرفه‌ای ضبط کرد. موسیقی وی، ریشه در سنتی دیرینه دارد که سال‌ها سینه به سینه گشته است. طبق این سنت، در جمع‌های معنوی، متونِ مقدس را با صدای موزون می‌خواندند. این نغمه‌ها گاهی با سازهایی چون تنبور، نی، و دف همراه می‌شد. از نقش‌های اصلی «نورعلی الهی» در اعتلای موسیقیِ تنبور این‌که رپرتوار ساده و ابتدایی این ساز را به مجموعه‌ای دقیق، پیچیده و هنری تبدیل کرد. هر چند موسیقی او مبتنی بر سنتِ کهن است، اما از بسیاری جهات، پدیده‌ای است کاملاً بدیع که ویژه‌ی اوست. ساخته‌ها و بدیهه‌نوازی‌های فراوان او از لحاظ پیچیدگی، رنگ، لحن و دامنه‌ی وسیعِ عواطفی که برمی‌انگیزد، به هیچ یک از قطعاتی که پیش از او وجود داشت، شباهت ندارد. «نورعلی الهی»، تغییرات مهمی نیز در ساز به وجود آورد، با اضافه کردن سیم سوم، صدا و رنگ‌های تأثیرگذار فراوانی پدید آورد و آن را با هنر آرایه‌پردازی ویژه‌ی نوازندگی‌اش که شامل به‌کارگیریِ هر پنج انگشت دو دست است، ترکیب کرد. استادان موسیقی همچون موریس بژار، یهودی منوهین، موسی معروفی و ژان دورینگ او را موسیقی‌دانی بزرگ و استاد یگانه تنبور دانسته‌اند. موسی معروفی، مجله موزیک ایران، شماره ۹۷، خرداد - تیر ۱۳۳۹: «من خود از یکی از بزرگان اهل حق (مسلکی عرفانی که توسط سلطان اسحاق بنیان گذاشته شد) کهتنبور را به‌خوبی می‌نواخت، آهنگی شنیدم که آن را در مجالس مخصوص نیاز به‌کار می‌برند. چنان منقلب و پریشان شدم که گویی در این عالم نیستم و عجب در این است که تا چند ساعت مست و بی‌خود بودم و توجهی به دنیا و عالم ماده نداشتم، بعداً که به حال طبیعی برگشتم پیش خود گفتم یاللعجب، اگر موسیقی این است، پس آنکه هر روزه از رادیو می‌شنوم چیست؟» روح الله خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، جلد ۱ صفحه ۱۴۵: در قدیم دو نوع تنبور بوده است، تنبور خراسانی و تنبور بغدادی. این ساز دو سیم داشته و مضرابی بوده که با انگشتان دست راست نواخته می‌شده و هم‌اکنون در کردستان معمول‌ است. حتی در تهران یکی از قضات محترم دادگستری که شاید نخواهد نامش را ذکر کنم این ساز را در نهایت خوبی می‌نوازد و نواهای قدیم موسیقی کُرد را که خود بحث جداگانه‌ای است، در کمال زیبایی اجرا می‌کند. اسامی نغمه‌ها، تماماً فارسی خالص است و کمتر به موسیقی امروز ما شباهت دارد. «نورعلی الهی» ۱۹ شهریور ۱۲۷۴ در روستای جیحون‌آباد استان کرمانشاهان زاده شد و دوران کودکی را نزد پدرِ عارف‌اش به مراقبه و تجربه‌های معنوی گذراند. هنگام مرگ پدرش ۲۴ سال سن داشت و به این نتیجه رسیده بود که معنویت را نمی‌توان در انزوا جُست و از همین رو مقامِ ممتاز معنوی و اجتماعی‌اش را که به دلیل همان ریاضت‌ها کسب کرده بود کنار نهاد، ریش و موهای خود را که نمادِ عرفانِ سنتی بود کوتاه کرد، لباس روحانی‌اش را از تن به‌در کرد و با مهاجرت به تهران کارمند اداره‌ی ثبت احوال شد.رضاشاه در سال ۱۳۰۵ تشکیلات قضایی را دگرگون کرد و «نورعلی الهی» در یکی از دوره‌های آموزش قضاوت وارد شد، دوره‌ای ۳ ساله که تنها ۶ ماه به پایان آن مانده بود! با این احوال وی با پشت‌کار و تکیه بر دانشِ پیشین‌اش دوره را با موفقیت به پایان برد و در سال ۱۳۱۲ فارغ التحصیل شد و نزدیک به سی سال مدارج بین کفالتِ دادگاهِ بخش تا ریاست دادگستری، دادستانی و ریاست دادگاه جنایی را که بالاترین رتبه در رشته‌ی قضایی است، سپری کرد و پس از سال‌ها خدمت در مناطق مختلف ایران در سال ۱۳۳۶ به خواست خود بازنشسته شد. وی در کنار قضاوت به پژوهش در الهیات، فلسفه، حکمت و عرفان پرداخت، «نورعلی الهی» در مقام مقایسه‌ی دوره‌ی انزوای عرفانی‌اش با دوره‌ی قضاوت‌اش گفته است: «ریاضت‌هایی که قبل از ورودم به اداره کشیدم، هر دوازده سال آن به اندازه‌ی یک سال در اداره بودن اجر نداشت.» چرا «نورعلی الهی» «استاد الهی» خوانده شد؟ در هنگام تولد به‌دست خانواده‌اش «فتح‌الله» نامیده و در آن سال‌ها که هنوز نام خانوادگی در ایران رایج نبود او را «کوچک‌علی» هم می‌خواندند. در ۱۱ سالگی پدرش پس از آن‌که سیرِ عرفانی وی را مشاهده کرد ناگهان او را «سید نورعلی» خواند. «سید نورعلی» در سال ۱۹۴۱ که دادستان خرم‌آباد بود شهرتِ «الهی» را برای خود برگزید. پس از مرگش در سال ۱۳۵۳ خواهرش «ملک‌جان نعمتی» تمامِ مدت بیست سال بعد از مرگ او همیشه او را «حضرت استاد» نامید و در راه گسترش عرفان او کوشید. سال ۱۹۹۵ کمیته‌ای مشغول آماده‌سازی مقدمات بزرگ‌داشت یک‌صدمین سال تولد «نورعلی الهی» با حمایت یونسکودر پاریس، لندن، نیویورک، تهران و لوس‌آنجلس بود و می‌بایست لقب «حضرت استاد» را به انگلیسی برمی‌گرداندند که نتیجه می‌شد «حضرت والا» یا «اعلی‌حضرت استاد نورالهی» (His Highness or Majesty Master Nur Ali Elahi) که این‌ها با افتادگیِ «نورعلی الهی» در تضاد بود. از این رو با اجازه‌ی خانواده‌اش کمیته عنوان «استاد الهی» (Ostad Elahi) را به احترام تلاش بی‌وقفه‌ی خواهرش برای او برگزیدند و از این رو در تمامی کتاب‌ها و مقالاتی که پس از سال ۱۹۹۵ نوشته شده است از او با نام «استاد الهی» یاد می‌کنند. فهرست: ۱. شِیخ امیریِ استاد الهی (Ostad Elahi's Sheykh Amiri) ۲. دستگاه شیخ امیری (Sheykh Amiri Suite) ۳. ذكر و سماعِ معنوی (Mystical Hymns And Dances) ۴. دستگاه شاه حسینی (Shah Hoseyni Suite) برگرفته از ویکی‌پدیا، Wikipedia و استاد الهی ادامه مطلب ... آلبوم موسیقی آسمانی استاد الهی پنجشنبه بیست و هفتم بهمن 1390 :: 20:43 :: نويسنده : حسین آلبوم «The Celestial Music of Ostad Elahi» به فارسی «موسیقی آسمانی استاد الهی» نخستین مجموعه‌ی منتشر شده از آواز و بدیهه‌سازیِ تنبورِ «نورعلی الهی» عارف، فیلسوف، قاضی و موسیقی‌دان معاصر ایرانی معروف به «استاد الهی» است که نخستین بار در سال ۱۹۹۴ در فرانسه به‌دست «Chant du Monde» با نام «Musique Céleste D'Ostad Elahi» منتشر و بعدها در سال ۲۰۰۴ بازبینی و بازنشر شد. این مجموعه دربردارنده تعدادی از نامی‌ترین قطعات نوازندگی «نورعلی الهی» است. موسیقی در زندگی «نورعلی الهی» چیزی فراتر از هنرِ آهنگ‌سازی یا نوازندگی و یکی از شیوه‌‌هایپرستش بود. او که نوازندگی تنبور را از سن ۶ سالگی آغاز و در ۹ سالگی استاد این ساز نامیده می‌شد نه در هیچ جمعی نوازندگی کرد و نه هرگز نوازندگی‌اش را با اصولی حرفه‌ای ضبط کرد. موسیقی وی، ریشه در سنتی دیرینه دارد که سال‌ها سینه به سینه گشته است. طبق این سنت، در جمع‌های معنوی، متونِ مقدس را با صدای موزون می‌خواندند. این نغمه‌ها گاهی با سازهایی چون تنبور، نی، و دف همراه می‌شد. از نقش‌های اصلی «نورعلی الهی» در اعتلای موسیقیِ تنبور این‌که رپرتوار ساده و ابتدایی این ساز را به مجموعه‌ای دقیق، پیچیده و هنری تبدیل کرد. هر چند موسیقی او مبتنی بر سنتِ کهن است، اما از بسیاری جهات، پدیده‌ای است کاملاً بدیع که ویژه‌ی اوست. ساخته‌ها و بدیهه‌نوازی‌های فراوان او از لحاظ پیچیدگی، رنگ، لحن و دامنه‌ی وسیعِ عواطفی که برمی‌انگیزد، به هیچ یک از قطعاتی که پیش از او وجود داشت، شباهت ندارد. «نورعلی الهی»، تغییرات مهمی نیز در ساز به وجود آورد، با اضافه کردن سیم سوم، صدا و رنگ‌های تأثیرگذار فراوانی پدید آورد و آن را با هنر آرایه‌پردازی ویژه‌ی نوازندگی‌اش که شامل به‌کارگیریِ هر پنج انگشت دو دست است، ترکیب کرد. استادان موسیقی همچون موریس بژار، یهودی منوهین، موسی معروفی و ژان دورینگ او را موسیقی‌دانی بزرگ و استاد یگانه تنبور دانسته‌اند. موسی معروفی، مجله موزیک ایران، شماره ۹۷، خرداد - تیر ۱۳۳۹: «من خود از یکی از بزرگان اهل حق (مسلکی عرفانی که توسط سلطان اسحاق بنیان گذاشته شد) کهتنبور را به‌خوبی می‌نواخت، آهنگی شنیدم که آن را در مجالس مخصوص نیاز به‌کار می‌برند. چنان منقلب و پریشان شدم که گویی در این عالم نیستم و عجب در این است که تا چند ساعت مست و بی‌خود بودم و توجهی به دنیا و عالم ماده نداشتم، بعداً که به حال طبیعی برگشتم پیش خود گفتم یاللعجب، اگر موسیقی این است، پس آنکه هر روزه از رادیو می‌شنوم چیست؟» روح الله خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، جلد ۱ صفحه ۱۴۵: در قدیم دو نوع تنبور بوده است، تنبور خراسانی و تنبور بغدادی. این ساز دو سیم داشته و مضرابی بوده که با انگشتان دست راست نواخته می‌شده و هم‌اکنون در کردستان معمول‌ است. حتی در تهران یکی از قضات محترم دادگستری که شاید نخواهد نامش را ذکر کنم این ساز را در نهایت خوبی می‌نوازد و نواهای قدیم موسیقی کُرد را که خود بحث جداگانه‌ای است، در کمال زیبایی اجرا می‌کند. اسامی نغمه‌ها، تماماً فارسی خالص است و کمتر به موسیقی امروز ما شباهت دارد. «نورعلی الهی» ۱۹ شهریور ۱۲۷۴ در روستای جیحون‌آباد استان کرمانشاهان زاده شد و دوران کودکی را نزد پدرِ عارف‌اش به مراقبه و تجربه‌های معنوی گذراند. هنگام مرگ پدرش ۲۴ سال سن داشت و به این نتیجه رسیده بود که معنویت را نمی‌توان در انزوا جُست و از همین رو مقامِ ممتاز معنوی و اجتماعی‌اش را که به دلیل همان ریاضت‌ها کسب کرده بود کنار نهاد، ریش و موهای خود را که نمادِ عرفانِ سنتی بود کوتاه کرد، لباس روحانی‌اش را از تن به‌در کرد و با مهاجرت به تهران کارمند اداره‌ی ثبت احوال شد.رضاشاه در سال ۱۳۰۵ تشکیلات قضایی را دگرگون کرد و «نورعلی الهی» در یکی از دوره‌های آموزش قضاوت وارد شد، دوره‌ای ۳ ساله که تنها ۶ ماه به پایان آن مانده بود! با این احوال وی با پشت‌کار و تکیه بر دانشِ پیشین‌اش دوره را با موفقیت به پایان برد و در سال ۱۳۱۲ فارغ التحصیل شد و نزدیک به سی سال مدارج بین کفالتِ دادگاهِ بخش تا ریاست دادگستری، دادستانی و ریاست دادگاه جنایی را که بالاترین رتبه در رشته‌ی قضایی است، سپری کرد و پس از سال‌ها خدمت در مناطق مختلف ایران در سال ۱۳۳۶ به خواست خود بازنشسته شد. وی در کنار قضاوت به پژوهش در الهیات، فلسفه، حکمت و عرفان پرداخت، «نورعلی الهی» در مقام مقایسه‌ی دوره‌ی انزوای عرفانی‌اش با دوره‌ی قضاوت‌اش گفته است: «ریاضت‌هایی که قبل از ورودم به اداره کشیدم، هر دوازده سال آن به اندازه‌ی یک سال در اداره بودن اجر نداشت.» چرا «نورعلی الهی» «استاد الهی» خوانده شد؟ در هنگام تولد به‌دست خانواده‌اش «فتح‌الله» نامیده و در آن سال‌ها که هنوز نام خانوادگی در ایران رایج نبود او را «کوچک‌علی» هم می‌خواندند. در ۱۱ سالگی پدرش پس از آن‌که سیرِ عرفانی وی را مشاهده کرد ناگهان او را «سید نورعلی» خواند. «سید نورعلی» در سال ۱۹۴۱ که دادستان خرم‌آباد بود شهرتِ «الهی» را برای خود برگزید. پس از مرگش در سال ۱۳۵۳ خواهرش «ملک‌جان نعمتی» تمامِ مدت بیست سال بعد از مرگ او همیشه او را «حضرت استاد» نامید و در راه گسترش عرفان او کوشید. سال ۱۹۹۵ کمیته‌ای مشغول آماده‌سازی مقدمات بزرگ‌داشت یک‌صدمین سال تولد «نورعلی الهی» با حمایت یونسکودر پاریس، لندن، نیویورک، تهران و لوس‌آنجلس بود و می‌بایست لقب «حضرت استاد» را به انگلیسی برمی‌گرداندند که نتیجه می‌شد «حضرت والا» یا «اعلی‌حضرت استاد نورالهی» (His Highness or Majesty Master Nur Ali Elahi) که این‌ها با افتادگیِ «نورعلی الهی» در تضاد بود. از این رو با اجازه‌ی خانواده‌اش کمیته عنوان «استاد الهی» (Ostad Elahi) را به احترام تلاش بی‌وقفه‌ی خواهرش برای او برگزیدند و از این رو در تمامی کتاب‌ها و مقالاتی که پس از سال ۱۹۹۵ نوشته شده است از او با نام «استاد الهی» یاد می‌کنند. فهرست: ۱. سوییتِ جلوشاهی (Suite Jelo Shaéhi) ۲. هنس و سوییتِ ای داوود (Hymns et Suite Ey Daéwud) ۳. سوییتِ سحری (Suite Sahari) ۴. سارو خوانی (Saéru Khaéni) برگرفته از ویکی‌پدیا، Wikipedia و استاد الهی ادامه مطلب ... آلبوم راه عشق الهی، استاد الهی شنبه هفدهم دی 1390 :: 20:28 :: نويسنده : حسین آلبوم «The Paths of Divine Love» به فارسی «راه عشق الهی» دومین آلبوم منتشر شده از نوازندگیتنبورِ «نورعلی الهی» عارف، فیلسوف، قاضی و موسیقی‌دان معاصر ایرانی معروف به «استاد الهی» است که نخستین بار در سال ۱۹۹۷ در فرانسه به‌دست «Chant du Monde» با نام «Les Chemins de l'amour Divin» منتشر و بعدها در سال ۲۰۰۴ بازبینی و بازنشر شد. در همه‌ی تراک‌های این آلبوم جستجو برای «عشق ایزدی» جاری است. در تراک‌های «سوییتِ شاه حسینی» و «طرز» عشق، شور و غمِ دوری بر انگیخته می‌شوند و با گذار از «هفت خوان رستم» به سوی «عشق ایزدی» پیش می‌رود تا سر انجام شنونده شاهد شادیِ دیدار معشوق می‌شود. خلاقیت هارمونی‌ها و ملودی‌‌هایی که یکی پس از دیگری جاری می‌شوند وصف ناشدنی است. موسیقی در زندگی «نورعلی الهی» چیزی فراتر از هنرِ آهنگ‌سازی یا نوازندگی و یکی از شیوه‌‌هایپرستش بود. او که نوازندگی تنبور را از سن ۶ سالگی آغاز و در ۹ سالگی استاد این ساز نامیده می‌شد نه در هیچ جمعی نوازندگی کرد و نه هرگز نوازندگی‌اش را با اصولی حرفه‌ای ضبط کرد. موسیقی وی، ریشه در سنتی دیرینه دارد که سال‌ها سینه به سینه گشته است. طبق این سنت، در جمع‌های معنوی، متونِ مقدس را با صدای موزون می‌خواندند. این نغمه‌ها گاهی با سازهایی چون تنبور، نی، و دف همراه می‌شد. از نقش‌های اصلی «نورعلی الهی» در اعتلای موسیقیِ تنبور این‌که رپرتوار ساده و ابتدایی این ساز را به مجموعه‌ای دقیق، پیچیده و هنری تبدیل کرد. هر چند موسیقی او مبتنی بر سنتِ کهن است، اما از بسیاری جهات، پدیده‌ای است کاملاً بدیع که ویژه‌ی اوست. ساخته‌ها و بدیهه‌نوازی‌های فراوان او از لحاظ پیچیدگی، رنگ، لحن و دامنه‌ی وسیعِ عواطفی که برمی‌انگیزد، به هیچ یک از قطعاتی که پیش از او وجود داشت، شباهت ندارد. «نورعلی الهی»، تغییرات مهمی نیز در ساز به وجود آورد، با اضافه کردن سیم سوم، صدا و رنگ‌های تأثیرگذار فراوانی پدید آورد و آن را با هنر آرایه‌پردازی ویژه‌ی نوازندگی‌اش که شامل به‌کارگیریِ هر پنج انگشت دو دست است، ترکیب کرد. استادان موسیقی همچون موریس بژار، یهودی منوهین، موسی معروفی و ژان دورینگ او را موسیقی‌دانی بزرگ و استاد یگانه تنبور دانسته‌اند. موسی معروفی، مجله موزیک ایران، شماره ۹۷، خرداد - تیر ۱۳۳۹: «من خود از یکی از بزرگان اهل حق (مسلکی عرفانی که توسط سلطان اسحاق بنیان گذاشته شد) کهتنبور را به‌خوبی می‌نواخت، آهنگی شنیدم که آن را در مجالس مخصوص نیاز به‌کار می‌برند. چنان منقلب و پریشان شدم که گویی در این عالم نیستم و عجب در این است که تا چند ساعت مست و بی‌خود بودم و توجهی به دنیا و عالم ماده نداشتم، بعداً که به حال طبیعی برگشتم پیش خود گفتم یاللعجب، اگر موسیقی این است، پس آنکه هر روزه از رادیو می‌شنوم چیست؟» روح الله خالقی، سرگذشت موسیقی ایران، جلد ۱ صفحه ۱۴۵: در قدیم دو نوع تنبور بوده است، تنبور خراسانی و تنبور بغدادی. این ساز دو سیم داشته و مضرابی بوده که با انگشتان دست راست نواخته می‌شده و هم‌اکنون در کردستان معمول‌ است. حتی در تهران یکی از قضات محترم دادگستری که شاید نخواهد نامش را ذکر کنم این ساز را در نهایت خوبی می‌نوازد و نواهای قدیم موسیقی کُرد را که خود بحث جداگانه‌ای است، در کمال زیبایی اجرا می‌کند. اسامی نغمه‌ها، تماماً فارسی خالص است و کمتر به موسیقی امروز ما شباهت دارد. «نورعلی الهی» ۱۹ شهریور ۱۲۷۴ در روستای جیحون‌آباد استان کرمانشاهان زاده شد و دوران کودکی را نزد پدرِ عارف‌اش به مراقبه و تجربه‌های معنوی گذراند. هنگام مرگ پدرش ۲۴ سال سن داشت و به این نتیجه رسیده بود که معنویت را نمی‌توان در انزوا جُست و از همین رو مقامِ ممتاز معنوی و اجتماعی‌اش را که به دلیل همان ریاضت‌ها کسب کرده بود کنار نهاد، ریش و موهای خود را که نمادِ عرفانِ سنتی بود کوتاه کرد، لباس روحانی‌اش را از تن به‌در کرد و با مهاجرت به تهران کارمند اداره‌ی ثبت احوال شد.رضاشاه در سال ۱۳۰۵ تشکیلات قضایی را دگرگون کرد و «نورعلی الهی» در یکی از دوره‌های آموزش قضاوت وارد شد، دوره‌ای ۳ ساله که تنها ۶ ماه به پایان آن مانده بود! با این احوال وی با پشت‌کار و تکیه بر دانشِ پیشین‌اش دوره را با موفقیت به پایان برد و در سال ۱۳۱۲ فارغ التحصیل شد و نزدیک به سی سال مدارج بین کفالتِ دادگاهِ بخش تا ریاست دادگستری، دادستانی و ریاست دادگاه جنایی را که بالاترین رتبه در رشته‌ی قضایی است، سپری کرد و پس از سال‌ها خدمت در مناطق مختلف ایران در سال ۱۳۳۶ به خواست خود بازنشسته شد. وی در کنار قضاوت به پژوهش در الهیات، فلسفه، حکمت و عرفان پرداخت، «نورعلی الهی» در مقام مقایسه‌ی دوره‌ی انزوای عرفانی‌اش با دوره‌ی قضاوت‌اش گفته است: «ریاضت‌هایی که قبل از ورودم به اداره کشیدم، هر دوازده سال آن به اندازه‌ی یک سال در اداره بودن اجر نداشت.» چگونه «نورعلی الهی» «استاد الهی» خوانده شد؟ در هنگام تولد به‌دست خانواده‌اش «فتح‌الله» نامیده شد و در آن سال‌ها که هنوز نام خانوادگی در ایران رایج نبود او را «کوچک‌علی» هم می‌خواندند. در ۱۱ سالگی پدرش پس از آن‌که سیرِ عرفانی وی را مشاهده کرد ناگهان او را «سید نورعلی» خواند. «سید نورعلی» در سال ۱۹۴۱ که دادستان خرم‌آباد بود شهرتِ «الهی» را برای خود برگزید. پس از مرگش در سال ۱۳۵۳ خواهرش «ملک‌جان نعمتی» تمامِ مدت بیست سال بعد از مرگ او همیشه او را «حضرت استاد» نامید و در راه گسترش عرفان او کوشید. در سال ۱۹۹۵ کمیته‌ای مشغول آماده‌سازی مقدمات بزرگ‌داشت او در پاریس، لندن، نیویورک، تهران ولوس‌آنجلس بود و می‌بایست لقب «حضرت استاد» را به انگلیسی برمی‌گرداندند که نتیجه می‌شد «حضرت والا» یا «اعلی‌حضرت استاد نورالهی» (His Highness or Majesty Master Nur Ali Elahi) که این‌ها با افتادگیِ «نورعلی الهی» در تضاد بود. از این رو با اجازه‌ی خانواده‌اش کمیته عنوان «استاد الهی» (Ostad Elahi) را به احترام تلاش بی‌وقفه‌ی خواهرش برای او برگزیدند و از این رو در تمامی کتاب‌ها و مقالاتی که پس از سال ۱۹۹۵ نوشته شده است از او با نام «استاد الهی» یاد می‌کنند. فهرست: ۱. فرنگی ۲. سوییت هفت‌ خوان ۳. سوییت طرز ۸-۱، طرزِ جعفری و طرز خان‌بابا‌خان ۴. Chants, Wa Nokhte Kalâm Didedâre Shun-Zâte Yâr Dâwed Hâzeran Wa Jam ۵. سوییت شاه حسینی (۲ بخش)، Shirin Mayâ Khâl-Lâwe Lâwe-Gharibi برگرفته از ویکی‌پدیا، Wikipedia و استاد الهی ادامه مطلب ... دانلود آلبوم بیکلام - تنبور نوازی استاد نورعلی الهی سه شنبه ششم اردیبهشت 1390 :: 19:21 :: نويسنده : حسین استاد الهي، در سي‌دي شماره يک اين مجموعه، قطعه شيخ اميري، سرودهاي روحاني (هي داود)، بداهه‌نوازي در بابا جليلي در فاصله‌ي چهارم و قطعه‌ زنگ شتري در فاصله‌ دوم را اجرا مي‌كند. قطعه عابديني با مقدمه يادگاري، سرودهاي روحاني، کاکا ردايي و سحري سيدخاموش، شان جنبانک، طرز، نکيسا و باربد نيز در سي‌دي دوم اين مجموعه آمده است. ژان دورينگ پژوهشگر فرانسوي كه گردآوري اين مجموعه را برعهده دارد درباره قطعات اين آلبوم نيز به صورت مجزا توضيحاتي ارائه كرده است. او درباره قطعه شيخ‌اميري مي‌نويسد: شيخ‌امير عارفي كردزبان كه چوپاني ساده و عامي بود، در قرن دوازدهم شمسي مي‌زيست. ملودي شيخ‌اميري از دوران شيخ‌امير تبديل به الگويي موسيقايي براي توجه و تمركز به معبود حقيقي در سنت عرفاني اهل حق شده است. رپرتوار استاد الهي شامل هفده روايت از شيخ اميري است كه بعضي از آنها به نام بوجود‌آورنده آن و بعضي در تكريم از شخصيتي معنوي ايجاد شده و به همان نام معروف شده است. اين پژوهشگر درباره «سرودهاي روحاني هي‌داود» ابراز كرده است: استاد الهي علاقه زيادي به نام داود داشت و مي‌گفت: «من از اسم داود مسرور مي‌شوم زيرا او مظهر خير و مهرباني است. اين بخش شامل سه قسمت سنگين، تندتر و تند است. وي درباره «باباجليلي» نيز مي‌نويسد: اين قطعه نقطه اوجي است در هنر بداهه‌نوازي. نوعي سفر آشنايي است كه در آن نغمات بسياري فراخوانده مي‌شوند، با طراوت عمل آورده مي‌شوند، در طول يكديگر قرار مي‌گيرند، تزيين مي‌شوند و به شكل پيچيده‌تري ارائه مي‌شوند. دورينگ درباره قطعه «عابديني» كه در سي‌دي دوم آمده است، چنين مي‌گويد: اين قطعه ابراز خالصانه و طلب معنوي فردي است كه اشتغالات مادي در او جايي ندارد. در اين مناجات، او تنها يك آرزو دارد؛ ديدار محبوب و يكي‌شدن با او. «سرودهاي روحاني» قطعه بعدي اين سي‌دي است. دورينگ به شعر آن مي‌پردازد و معني آن را نيز مي‌نويسد. در مورد «كاكا ردايي» هم مي‌نويسد: كاكا ردا يكي از ياران نزديك شاه خوشين بود. شاه خوشين، به روايت اهل حق، از جمله مظهرات قرن پنجم شمسي بود. به همت او بود كه تنبور جزو سازهاي برجسته براي ابراز عشق معنوي شد. ساختار آزاد و تنداي سنگين اين مقام اجراي آن را دشوار مي‌سازد. «شان جنبانك» نيز به معناي تكان دادن شانه‌ها است. دورينگ در اين باره نقل مي‌گويد: استاد الهي مي‌گفت اگر كسي نتواند مطابق آنچه براساس حركات اين رقص به فرد القا مي‌شود شانه‌هايش را تكان دهد، هرگز نخواهد توانست آن را صحيح بنوازد. او درباره قطعه «طرز» هم عنوان مي‌كند: اين نواي باستاني كه از دوران پيش از اسلام به‌جا مانده به ما امكان مي‌دهد تا متوجه قدرت حيرت‌انگيز بيان حالت در دامنه‌اي به محدوده يك و نيم پرده شويم. نورعلی الهی (استاد الهی) زاده ۱۹ شهریور ۱۲۷۴ شمسی در روستای جیحون‌آباد، در نزدیکی کوه بیستون، واقع در استان کرمانشاهان عارف، فیلسوف، قاضی و موسیقی‌دان بود. استاد الهی، دوران کودکی و نوجوانی را نزد پدرش به روزه و ریاضت، عبادت، مراقبه و تجربیات معنوی گذراند و به موازات آن به موسیقی و آموختن دروس ظاهری مرسوم آن زمان که بیشتر در زمینه الهیات و اخلاق بود پرداخت. در بیست و یک سالگی، پس از دوازده سال روزه و ریاضت مداوم، قدم از ریاضت‌خانه بیرون نهاد و چندی بعد، از سنت معمول گوشه نشینی دوری گرفت. پس از درگذشت پدر (۱۲۹۸ شمسی)، به این نتیجه رسید که دوران معنویت سنتی به پایان رسیده و پیشرفت معنویت را دیگر نمی‌توان در آرامش و سکون انزوا و ریاضت جستجو کرد. وی معتقد بود که معنویت را باید در یک زندگی اجتماعی تجربه کرد. موسیقی استاد الهی، ریشه در سنتی دیرینه دارد که در طول قرون سینه به سینه از نسلی به نسل دیگر منتقل شده است. بر طبق این سنت، در جمع‌های معنوی، متون مقدس را با صدای موزون می‌خواندند. این نغمه‌ها معمولاً همراه می‌شد با سازهای مختلفی چون تنبور، نی، و دف. عموم کسانی که در این جمع‌ها تنبور می‌نواختند، کارشان معمولاً در چنان سطح ابتدایی‌ای بود، که جز همراهی با اشعار، توانایی دیگری نداشتند. از نقش‌های اصلی او در اعتلای موسیقی تنبور یکی این است که رپرتوار ساده و ابتدایی این ساز را به مجموعه‌ای دقیق، پیچیده، فنی و هنری تبدیل کرد. هر چند که موسیقی استاد مبتنی بر سنتی کهن است، اما از بسیاری جهات، پدیده‌ای است کاملاً بدیع که مختص شخص اوست. ساخته‌ها و بدیهه‌نوازی‌های فراوان او از لحاظ عمق، پیچیدگی، تنوع، رنگ، لحن و دامنه وسیع عواطفی که برمی‌انگیزد، به هیچ یک از قطعاتی که پیش از او وجود داشت، شباهت ندارد. منبع : انجمن موسیقی ایرانnay ادامه مطلب ... موضوعات حسن کسایی(نی) بهزاد فروهری(نی) حسن کیانی نژاد(نی) محمد علی کیانی نژاد(نی) حسن ناهید(نی) حسین عمومی(نی) جمشید عندلیبی(نی) محمد موسوی(نی) عبدالنقی افشارنیا(نی) محسن نهانی(نی) اسامی متقاضیانی که بسته های آنها ارسال شده برنامه های تکنوازی انجمن تکنوازان نی آرشیو سازی و آوازی (اختصاصی) آموزش رایگان ساز نی فروش آرشیو اساتید نی نواز و ساز نی آرشیو کتابهای تخصصی وبلاگ نرم افزار های اموزشی جاوید ابراهیم پور(نی) ایوب هامیس(نی) حسن محمد حسینی(نی) علی قورچیان(نی) Eyub Hamis(نی) حسین عزیزی کوتنایی(نی) علی حسینی(نی) نوری پارماکسیز(نی) مهدی ولی زاده(نی) عرفان شهرآبادی(نی) حسین تهرانی (ضرب) محمد شجاعی(نی) محمد سعید آبادی(نی) بابک رضایی(نی) فیاض دشتستانی(نی) بابک رادمنش(نی) حسن مکانیکی(نی) مهدی نبوی(نی) رضا جهاندیده(نی) علی فربدنیا (نی) حسین رمضانی (نی) فردین زارعی(نی) اسحاق چگینی(نی) عباس شایق(نی) حسین سرکوب(نی) حسین یاوری(نی) جلال تقوی(نی) منوچهر غیوری(نی) مسعود جاهد(نی) نایب اسد ا..(نی) پاشا هنجنی(نی) صفدر خان(نی) علیرضا بس دست (نی) سعید فهیمی(نی) علی صالحی (نی) پویا معتمدی(نی) احسان عابدی(نی) احمد انوشه(نی) امیر اسلامی(نی) امیر حاج ابراهیمی(نی) پارسا احتشامی(نی) حسین قاسم زاده(نی) حمید رضا شهبازی(نی) داوود ورزیده(نی) سعید همتیان(نی) سیاوش طالبی(نی) سعید دولت زارعی(نی) سید محمد هنجتی(نی) شاهو عندلیبی(نی) شهاب فیاض(نی) عبداله عبدالهی(نی) علی داوری(نی) فرهاد زالی(نی) کاوه سپندار(نی) کاوه سروریان(نی) کمال ساطع(نی) کوروش محسنی(نی) محمد شوقی سرخوش(نی) محمد علی حدادیان(نی) مرتضی صنایعی(نی) مصطفی ثابت فرد(نی) مهدی ابراهیمی(نی) نفیسه طباطبایی(نی) مقالات نی فردین لاهور پور(نی) حمید رضا زبردست(نی) زمان خيري(ني) عباس کاظمی (نی) امیر کشاورز (نی) بهروز الوندی پور(نی) آرش فلاح (نی) هوشمند عبادی(نی) رضا ورعی(نی) علیرضا افسر(نی) سعید روحانی(نی) حسین خواجه وند(نی) یوسف سابی زا(نی) صلاح الدین ایوب (نی) نيما جوزي (نی) برزو طیبی پور (نی) آرشیو 50 سال موسیقی ایرانی آرشیو 37 سال رادیو ایران تئوری موسیقی سبک شناسی موسیقی امیر سیاوش پور(نی) حسام رمزی (نی عربی) نی نوازی به سبک های محلی نی ترکی سعیدجعفرزاده(نی) نی عربی سعید کرملو(نی) حسین حمیدی(نی) kudsi Erguner (نی) كيسوان دن دوول(نی) محمد حسن رهنما(نی) نرم افزار های موسیقی علی حافظی(نی) آموزش گیتار مجموعه گرانبها صد سال خلیل ملکی (نی) نوازنده نی ناشناس صادق چراغی(نی) حسن بشیری (نی) پاشا ملجئی(نی) رضا یاوری(قره نی) کرامت اصلانی(نی) محمد شیرخدایی(قره نی) بابک مدرسی(نی) فرهاد ابراهیم خانی(نی) نورالله علیزاده(نی) هادی قاسمی(نی) قاله مه ره(شمشال) بانک نت ماهنامه موسیقی ایرانیان سیامک جهانگیری(نی) جلیل شهناز(تار و سه تار) کتاب موسیقی کوشیار شاهرودی(فلوت) محمد رضا ابراهیمی(نی) بهزاد فروهودی(نی) مجتبی قاضی(نی) عبدالله عبداللهی ( نی) سيدمهدي موسوي(نی) ارشد طهماسبی حمید چوپانی (نی) نغمه های کهن مرتضی گازرانی(نی) ردیف میرزا عبدالله جمشید سروستانی(نی) ابراهیم پور رضا(نی) آموزش گیتار آموزش ویولون آموزش ساخت نی آموزش پیانو آواز های ایرانی استاد حبیب الله بدیعی (ویلون) اسدالله ملک(ویلون) پرویز یاحقی(ویلون) امیر بیداریان(تبیک) نور علی الهی(تنبور نواز) عبدالعلي باقري نژاد(تنبور) روح الله خالقي حاتم عسگری فرهانی استاد عبدالله دوامی محمود کریمی محمد رضا شجریان داریوش طلایی حسین علیزاده امیر حیاتی(تنبور) صهبا مطلبی آموزش ساز عود همایون شجریان نغمه ی ساز رادیو بامداد استاد بنان برنامه های رادیو احمد عبادی(سه تار) لطف الله مجد(تار) موسی معروفی (تار) استاد بيگجه خاني(تار) محمد رضا لطفی ناصر فرهنگ‌فر استاد ادیب خوانساری استاد اقبال آذر یک شاخه گل گل های تازه گلچین هفته برگ سبز جلال ذوالفنون کیوان کلهر(کمانچه) محمد نوری ایرج بسطامی اردوان کامکار بیژن کامکار پروبز مشکاتیان پیام عزیزی حسام الدین سراج حسام لرنژاد سیامک شجریان سینا سرلک سالار عقیلی روح الله خالقی سید خلیل عالی نژاد سعید هرمزی علی اکبر خان شهنازی اصغر بهاری (کمانچه) لطف اله مجد(تار) علیرضا قربانی اخبار موسیقی آهنگ های کودکانه آرشیو تصویری ابوالحسن صبا اردشیر کامکار جهانشاه برومند (ویلون) فرامرز پایور(سنتور) آموزش تئوری موسیقی و سلفژ آموزش تصویری ساز سنتور آموزش تصویری ساز نی آموزش تصویری تمبک آموزش تصویری ساز کلارینت آموزش تصویری ساز دهنی آموزش تصویری گیتار کلاسیک آموزش تصویری ساز تار آموزش آواز و خوانندگی آموزش ساز ویلون آموزش ساز سه تار آموزش ساز تومبا (پرکاشن) آموزش ساز فلوت(کلارینت) آموزش ساز پیانو آموزش ریتم نوازی با گیتار پاپ آموزش ساز کمانچه آموزش عود(بربط) آموزش تصویری کیبورد (ارگ) معرفی نوازنده جوان ساز نی آموزش ساز آکاردئون آلبوم های کردی آلبوم های ویژه محرم بهمن رجبی(تنبک) کیوان ساکت(تار و سه تار) sufi (نی) نی نوازان جوان محمد علی منجزی(نی) همایون خرم(ویلون) محمد معتمدی سعدالله نصیری(دیوان) علی اصغر داوری(نی) رضا افتخاری (نی) سینا شکری (نی) شهرام ناظری آلبوم های ساز عود جعفر زنگنه(نی) نادر شرافت منش(نی) جعفر سامانی(نی) جشنواره نغمه های نی نوا مهران قاضی اصفهانی‌(نی) جشنواره زاگرس نشینان زندگی نامه بزرگان موسیقی آلبوم های پیانو مهدی داوری(نی) امیر یار احمدی(نی) محمد تابنده(نی) حسین خواجه امیری(ایرج) مهدی بهرامی آسترکی(نی) حسن علی تبار(نی) مسعود ابراهيمي(نی) مجتبی اکبری(نی) آلبوم های تار علی رضا فرج الهی(نی) آلبوم های متفاوت ارسلان کامکار عبدالحسین جواهری (نی) معرفی سازندهای ساز نی پیوندهای روزانه سینگ صونگ موسیقی اصیل کرد موزیک قاب عکس انلاین غوغای عشق در دفتر عشق موزیک زیپ بانک نت های موسیقی ایرانی نمايش تمام پیوندها پيوندها فروشگاه مجازی من ني نامه وبلاگ هنری مذهبی نی نامه موسیقی اصیل ایرانی آرامبخش دلها وناگهان عاشقی عکس ساز های سنتی سپیده صبح اوای گلها مکتب اصفهان متن ها عاشقانه زیباترین جملات عاشقانه اشتیاق دل دانلود آهنگ های جدیدی کردی آرشیو موسیقی ملی ایران وبلاگ ندای گلها دل و جان سوخته کاری گلشن قالب وبلاگ لینک های مفید عضويتلغو عضويت
	تمامی حقوق وبلاگ تکنوازان نی محفوظ است \| :

پیچک